Dagur 6: Mánudagur 2. ágúst: Íslendingadagur í Gimli. Morgunmatur og brottför kl. átta frá hótelinu og ekið rakleiðis norður til Gimli. Þessi dagur er merkilegasti hátíðisdagur Íslendinga í Norður Ameríku, þúsundir streyma til Gimli alls staðar að úr álfunni og er talið að allt að 50 þúsund manns sæki hátíðina heim. Áður en lengra er haldið þá ætla ég að vitna í frásögn Jónasar Þórs af upphafi Íslendingahátíðar í Norður Ameríku. Árið 1874 héldu Íslendingar í vesturheimi sína fyrstu þjóðmenningarhátíð í Milwaukee í Wisconsin. Um 70 vesturfarar söfnuðust saman í Norskri kirkju í borginni til að hlýða á fyrstu íslensku guðsþjónustuna í Norður Ameríku. Eftir messu safnaðist fólkið saman framan við kirkjuna og var síðan gengið í próssesíu um helstu stræti borgarinnar og út úr henni í lítið rjóður. Þar fóru hátíðahöldin fram. Minni voru flutt og þjóðlög sungin. Svíi nokkur annaðist veitingasölu og þótt boðið hafi verið upp á áfenga drykki sáu allir að sér og setti enginn svartan blett á hátíðina með drykkjuskap. Meðal ræðumanna var Jón Ólafsson sem gerðist ritstjóri Lögbergs í Winnipeg um vorið 1890. Hann hafði ekki dvalist lengi í borginni þegar hann tók eftir því að lítið fór fyrir Íslendingum. Í forustugrein í apríl 1890 furðaði hann sig á því að ekkert bæri á Íslendingum í borginni þrótt þeir teldust þar þriðja stærsta þjóðarbrotið. Skorar hann á landa sína að efna til þjóðmenningardags og linnti ekki látum fyrr en það var samþykkt. 2. ágúst var svo skrúðganga um götur Winnipeg og fór fyrsta Íslendingahátíðin í Kanada fram í Victoría Gardens. Svo vel þótti takast til að ákveðið var að gera þetta að árlegum viðburði. Fór hátíðin fram í Winnepeg allt til ársins 1932 en þá var hún haldin í Gimligarði í fyrsta sinn og þar er hún enn. Aðalhátíðisdagurinn er jafnan fyrsti mánudagur í ágúst. Íslendingar í Norður Dakota halda líka þjóðhátíð. Hún er fyrsta laugardag í ágúst. Það er upplagt að taka þátt í báðum þessum hátíðum Íslendinga þótt haldnar séu í tveimur löndum. En áfram með daginn, við komum til Gimli vel fyrir hátíðahöldin sem hófust með skrúðgöngu kl.10. Hópurinn tók þátt í henni á stórum trailervagni og var það verulega gaman, sungum við alla leiðina upp úr blá kverinu hans Guðmundar st. og var okkur vel tekið. Þegar komið var í Gimligarð var borðað og svo hófust hátíðarhöldin með því að fjallkonan var leidd til sætis, gestir fluttu ræður og Lóuþrælar sungu ásamt ýmsu öðru. Hitinn var mikill og held ég að ég hafi bara ekki lent í neinu þvílíku áður, hvar var nú blessaða norðanáttin. Þarna var fjöldi fólks og mikið um að vera,m.a var fullt af sölutjöldum og básum með ýmislegt þjóðlegt á boðstólum. Dagskránni lauk svo um kl.16 og var þá haldið heim á leið eftir mjög svo skemmtilegan dag og var sungið í rútunni alla leiðina. Um kvöldið fór svo allur hópurinn út að borða í Winnepeg, til að fagna góðum degi, á veitingastað í eigu Íslendingsins, Þráins Kristjánssonar, The Round Table
Meira

Það eru farin að koma inn verkefni á verkstæðið sem ekki hafa sést lengi. Í dag var dráttvél afhent eigenda sínum eftir að á hana höfðu verið smíðuð ný afturbretti ásamt að lagfæra þurfti ýmislegt smálegt. Eigandinn Jón Stefánsson sagði ekkert vit í að endurnýja dráttavélar frekar enn annað um þessar mundir og nú væri best að halda í gömlu gildin. Dráttavélin Case 5150 er stór og öflug vél, lítið slitin en boddýið farið að ryðga verulega og afturbrettin voru hreinlega að hverfa. Kannað var í fyrra hvað ný bretti og húdd myndi kosta orginal, reyndist það vera stjarnfræðilegar upphæðir og ekkert vit í því, þannig að ráðist var í að hafa þetta bara íslenska smíð og þegar Jón sótti vélina í dag sagðist hann bara ekki þekkja hana fyrir sömu vél og áður en hann hélt heim á leið þá höfðum við samið um að smíðað yrði á hana nýtt húdd að loknum haustverkum. Það hafði hent í tvígang hérna á 2007árunum að dráttavél bilaði á háannatíma sumarsins og í báðum þessum tilfellum var bara pöntuð ný og sú gamla var tekin uppí biluð inn á verkstæðisgólfi, þannig var þetta nú orðið. Kanski hefur “kreppan” ekki haft neikvæðar afleiðingar á öllum sviðum.
Meira